July 29, 2009 ( 8:41 pm) - halos kalalabas ko lang sa operating room, natapos ang pagraspa sakin. Hindi ko alam na kinuhanan pala ako ng picture ng kapatid ko, hiningi ko lang sa kanya ito. Dapat nga daw kukuhanan nya ako ng video kaso hindi na daw nya nagawa dahil naunahan na siya ng nerbyos ng makita nyang naghahalucinate ako dahil papalipas na yung gamot na tinurok sakin.
Sobra sakit ng nararamdaman ko, parang hinihiwa yung katawan ko dahil sa sobrang sakit ng balakang ko. Nahihilo at hindi maigalaw ang katawan. Naalala ko pa ng ikwento sakin ng step-mother at ng kasambahay ko kung ano nangyari habang naka high pa ako at papalipas pa lang yung gamot na tinurok sakin. Umuungol tapos nagsisigaw daw ako at iyak ng iyak. Binabanggit ko daw ang asawa ko. Tinatanong ko kung nasan ako at kung ano-ano pa daw ang mga pinagsasabi ko. Kaya pala ng mahimasmasan na ako, namamaga mga mata ko. Tapos unti-unti, nakakakita na ako, malabo nga lang pero nakakaaninag ako. Nakikita ko mga mukha nila pero malabo. Hindi ko maigalaw ang ulo ko, dahil sa twing gagawin ko nahihilo ako. Humihingi ako ng tubig dahil pakiramdam ko natutuyuan na lalamunan ko. Ayaw nila ako bigyan dahil hindi pa daw pwede. At ng malinaw na ang paningin ko at konti na lang ang pagkahilo, nakaramdam ako ng gutom. Hindi pa din pala pwede kumain hanggat may hilo pa ako nararamdaman. Pag pala uminom o kumain na hindi pa talaga nakarecover, magsusuka lang. Kahit nga unan hindi pwede. Ang hirap talaga....... ngayon lang ako naniwala sa sinasabi nila na dibaleng manganak ka na, wag ka lang makunan at maraspa. Mas masakit at mas hirap ang katawan.
Sobra sakit ng nararamdaman ko, parang hinihiwa yung katawan ko dahil sa sobrang sakit ng balakang ko. Nahihilo at hindi maigalaw ang katawan. Naalala ko pa ng ikwento sakin ng step-mother at ng kasambahay ko kung ano nangyari habang naka high pa ako at papalipas pa lang yung gamot na tinurok sakin. Umuungol tapos nagsisigaw daw ako at iyak ng iyak. Binabanggit ko daw ang asawa ko. Tinatanong ko kung nasan ako at kung ano-ano pa daw ang mga pinagsasabi ko. Kaya pala ng mahimasmasan na ako, namamaga mga mata ko. Tapos unti-unti, nakakakita na ako, malabo nga lang pero nakakaaninag ako. Nakikita ko mga mukha nila pero malabo. Hindi ko maigalaw ang ulo ko, dahil sa twing gagawin ko nahihilo ako. Humihingi ako ng tubig dahil pakiramdam ko natutuyuan na lalamunan ko. Ayaw nila ako bigyan dahil hindi pa daw pwede. At ng malinaw na ang paningin ko at konti na lang ang pagkahilo, nakaramdam ako ng gutom. Hindi pa din pala pwede kumain hanggat may hilo pa ako nararamdaman. Pag pala uminom o kumain na hindi pa talaga nakarecover, magsusuka lang. Kahit nga unan hindi pwede. Ang hirap talaga....... ngayon lang ako naniwala sa sinasabi nila na dibaleng manganak ka na, wag ka lang makunan at maraspa. Mas masakit at mas hirap ang katawan.
No comments:
Post a Comment
comments and reactions....